Een eerste reeks gaat over persoonlijke geestelijke onderscheiding. We verdiepen ons om te beginnen in de eerste stappen in onderscheiding van Ignatius zelf, zoals hij het vertelt in het Verhaal van de Pelgrim. In de Geestelijke Oefeningen staan we stil bij de Richtlijnen om goed te leren omgaan met innerlijke gemoedsbewegingen, zoals vertroosting en troosteloosheid. Vervolgens zien we hoe Ignatius die richtlijnen toepast in een brief aan Teresa Rejadell aan wie hij geestelijke begeleiding geeft. Ten slotte lezen we enkele fragmenten uit het Geestelijk Dagboek van Ignatius.

In een tweede deel wordt het perspectief opengetrokken. Onze aandacht gaat dan eerst naar de gemeenschappelijke onderscheiding van Ignatius en de groep vrienden rondom hem in 1539. Het protocol van deze beraadslaging maakt duidelijk hoezeer die beraadslaging een ignatiaanse signatuur heeft. En ten slotte blijven we stilstaan bij twee typisch ignatiaanse formuleringen in de brieven van Ignatius, die beide het belang van de onderscheiding onderstrepen. Allereerst is er de formule ‘discreta caritas’, en we eindigen met de slotformule waarmee Ignatius ongeveer duizend brieven beëindigt: ‘Moge God ons de genade geven aan te voelen wat zijn heilige wil is, de genade ook om die dan volledig te volbrengen.’

Dit weekend is niet bedoeld als een eerste kennismaking met Ignatius en zijn spiritualiteit, maar als een verdieping ervan.

Inleider: Mark Rotsaert sj, overste van de jezuïetencommuniteit van de Gregoriaanse Universiteit in Rome, waar hij ook doceert.